Fundusze Europejskie
dla Śląskiego 2021-2027

Wpływ ustawy z dnia 19 lipca 2019 r. o zapewnianiu dostępności osobom ze szczególnymi potrzebami na procesy delimitacji obszarów zdegradowanych: Odnośnik

• W jaki sposób określić liczbę mieszkańców będącymi osobami ze szczególnymi potrzebami? Z jakich rejestrów pozyskiwać dane? Czy istnieją bariery w zakresie dostępu do tych danych – np. wynikające z wymogów RODO?

  Odpowiedź MFiPR:

  Ustawa o zapewnianiu dostępności osobom ze szczególnymi potrzebami tego nie reguluje, pozostawiając tym samym swobodę w tym zakresie jednostkom samorządu terytorialnego (gminom).
  Niemniej istnieją różne możliwości i sposoby w tym zakresie – zarówno dane lokalne (np. o zameldowaniu, o zamieszkaniu) jak i statystyczne (np. BDL). Wszystkie rejestry będą jednak tylko przybliżeniem ponieważ grupa osób o szczególnych potrzebach to również np. kobiety w ciąży czy osoby z czasową niepełnosprawnością, które nie są zobowiązane do rejestracji w żadnych rejestrach. Stąd ważna jest szczególnie możliwość zebrania danych na miejscu – np. ankieta wśród mieszkańców danego terenu.

  Odpowiedź MFiPR:

  Ustawa o zapewnianiu dostępności osobom ze szczególnymi potrzebami tego nie reguluje, pozostawiając tym samym swobodę w tym zakresie jednostkom samorządu terytorialnego (gminom).
  Niemniej istnieją różne możliwości i sposoby w tym zakresie – zarówno dane lokalne (np. o zameldowaniu, o zamieszkaniu) jak i statystyczne (np. BDL). Wszystkie rejestry będą jednak tylko przybliżeniem ponieważ grupa osób o szczególnych potrzebach to również np. kobiety w ciąży czy osoby z czasową niepełnosprawnością, które nie są zobowiązane do rejestracji w żadnych rejestrach. Stąd ważna jest szczególnie możliwość zebrania danych na miejscu – np. ankieta wśród mieszkańców danego terenu.

• 9 ust. 1 pkt 3 ustawy o rewitalizacji wskazuje zjawiska negatywne w sferze przestrzenno-funkcjonalnej, które stanowią przedmiot analizy w procesie wyznaczania obszaru zdegradowanego: m.in. niewystarczające wyposażenie w infrastrukturę techniczną i społeczną lub jej zły stan techniczny, brak dostępu do podstawowych usług lub ich niska jakości, niedostosowanie rozwiązań urbanistycznych do zmieniających się funkcji obszaru, niedostosowanie infrastruktury do potrzeb osób ze szczególnymi potrzebami, o których mowa w ustawie z dnia 19 lipca 2019 r. o zapewnianiu dostępności osobom ze szczególnymi potrzebami. W jaki sposób dokonywać oceny zjawisk dot. niedostosowania infrastruktury do potrzeb osób ze szczególnymi potrzebami na etapie delimitacji obszaru zdegradowanego? Czy wymagane będzie opracowanie szczegółowych inwentaryzacji urbanistycznych? Jakimi innymi metodami badawczymi można się posługiwać w tym zakresie?

  Odpowiedź MFiPR:

  Ustawa o zapewnianiu dostępności osobom ze szczególnymi potrzebami tego nie reguluje, pozostawiając tym samym swobodę w tym zakresie jednostkom samorządu terytorialnego (gminom).
  Niemniej istnieją różne możliwości i sposoby w tym zakresie – w tym przede wszystkim dokonanie audytu dostępności obszaru. Może to być wykonane za pośrednictwem profesjonalnych audytorów (organizacje specjalizujące się w tej tematyce), jak również poprzez udział w takim audycie mieszkańców o szczególnych potrzebach np. organizacja wyjścia osób niepełnosprawnych i seniorów „w teren” celem identyfikacji przeszkód i barier architektonicznych i komunikacyjnych. Dobre przykłady takich rozwiązań stosowane były np. w Gdyni.

  Odpowiedź MFiPR:

  Ustawa o zapewnianiu dostępności osobom ze szczególnymi potrzebami tego nie reguluje, pozostawiając tym samym swobodę w tym zakresie jednostkom samorządu terytorialnego (gminom).
  Niemniej istnieją różne możliwości i sposoby w tym zakresie – w tym przede wszystkim dokonanie audytu dostępności obszaru. Może to być wykonane za pośrednictwem profesjonalnych audytorów (organizacje specjalizujące się w tej tematyce), jak również poprzez udział w takim audycie mieszkańców o szczególnych potrzebach np. organizacja wyjścia osób niepełnosprawnych i seniorów „w teren” celem identyfikacji przeszkód i barier architektonicznych i komunikacyjnych. Dobre przykłady takich rozwiązań stosowane były np. w Gdyni.

• 9 ust. 1 pkt 4 ustawy o rewitalizacji wskazuje zjawiska negatywne w sferze technicznej, które stanowią przedmiot analizy w procesie wyznaczania obszaru zdegradowanego: m.in. degradacji stanu technicznego obiektów budowlanych, w tym o przeznaczeniu mieszkaniowym, oraz niefunkcjonowaniu rozwiązań technicznych umożliwiających efektywne korzystanie z obiektów budowlanych, w szczególności w zakresie energooszczędności, ochrony środowiska i zapewniania dostępności osobom ze szczególnymi potrzebami, o których mowa w ustawie z dnia 19 lipca 2019 r. o zapewnianiu dostępności osobom ze szczególnymi potrzebami. W jaki sposób dokonywać oceny zjawisk dot. niedostosowania zabudowy do potrzeb osób ze szczególnymi potrzebami na etapie delimitacji obszaru zdegradowanego? Czy wymagane będzie opracowanie szczegółowych inwentaryzacji architektonicznych? Jakimi innymi metodami badawczymi można się posługiwać w tym zakresie?

  Odpowiedź MFiPR:

  Jak powyżej.

  Odpowiedź MFiPR:

  Jak powyżej.