Wpływ ustawy z dnia 19 lipca 2019 r. o zapewnianiu dostępności osobom ze szczególnymi potrzebami na zapisy gminnych programów rewitalizacji Odnośnik
-
Odpowiedź MFiPR:
- szczegółową diagnozę obszaru rewitalizacji, o której mowa w art. 4 ust. 1 pkt 2, obejmującą analizę negatywnych zjawisk, o których mowa w art. 9 ust. 1, oraz lokalnych potencjałów występujących na terenie tego obszaru;
- cele rewitalizacji oraz odpowiadające im kierunki działań służących eliminacji lub ograniczeniu negatywnych zjawisk, o których mowa w art. 9 ust. 1;
- opis przedsięwzięć rewitalizacyjnych, w szczególności o charakterze społecznym oraz gospodarczym, środowiskowym, przestrzenno-funkcjonalnym lub technicznym, w tym: listę planowanych podstawowych przedsięwzięć rewitalizacyjnych, wraz z ich opisami zawierającymi w odniesieniu do każdego przedsięwzięcia: (…) opis działań zapewniających dostępność osobom ze szczególnymi potrzebami, o których mowa w ustawie z dnia 19 lipca 2019 r. o zapewnianiu dostępności osobom ze szczególnymi potrzebami, o ile dane te są możliwe do wskazania.
-
Odpowiedź MFiPR:
W zależności od potrzeb gminy można definiować osoby o szczególnych potrzebach jako osobną grupę interesariuszy. Zawsze jednak należy umożliwić osobom o szczególnych potrzebach udział w działaniach partycypacyjnych. Pośrednio odpowiedzi udzielono wcześniej – jeśli razem z osobami o szczególnych potrzebach przeprowadza się audyt dostępności w gminie, to jest to jedna z metod zapewnienia włączenia społecznego na etapie programowania rewitalizacji.
-
Odpowiedź MFiPR:
Zaleca się opracowanie inwentaryzacji urbanistycznych i architektonicznych obszaru rewitalizacji – trudno wskazać działania na rzecz tych osób bez uprzedniej identyfikacji barier, które działania takowe mają osłabiać lub niwelować.
-
Odpowiedź MFiPR:
Ustawa o zapewnianiu dostępności osobom ze szczególnymi potrzebami tego nie reguluje, pozostawiając tym samym swobodę w tym zakresie jednostkom samorządu terytorialnego (gminom).
Sugeruje się wskazanie odniesienia do działań zapewniających dostępność osobom ze szczególnymi potrzebami w sposób jednoznaczny i wprost.
Np. Można wymienić przykładowe rozwiązania zastosowane w budynku po remoncie np. bezprogowy dostęp do windy z poziomu patio lub terenu zewnętrznego, oprócz schodów prowadzących do budynku/osiedla powstaną podjazdy, windy zostaną wyposażone w odpowiednio opisane przyciski (wypukłe cyfry i piktogramy) oraz informację dźwiękową, mieszkania zaprojektowane z myślą o osobach z ograniczeniami fizycznymi - wśród udogodnień w nich dostępnych są obniżone progi w wejściu do lokalu, niżej zamontowane klamki okienne i gniazdka oraz przestrzeń manewrowa, pozwalająca na swobodne poruszanie się na wózku inwalidzkim, wyjścia na balkony z niskimi progami.Przykładowy opis mieszkania dla seniora z zachowaniem elementów projektowania uniwersalnego: Mieszkanie zaprojektowane bez barier architektonicznych, wspierając zdrowe, aktywne i niezależne starzenie się. Drzwi o szerokości dostosowanej do potrzeb osoby na wózku, na ścianach zamontowane pochwyty, zlikwidowane progi. Celem jest wprowadzenie rozwiązań projektowych wnętrz, wyposażenia, produktów i usług umożliwiających osobom starszym jak najdłuższe pozostanie samodzielnym, tym samym ograniczając opiekę do pomocy osoby dochodzącej. Jest to zgodne z najnowszymi trendami dotyczącymi opieki nad osobami starszymi.
Dobre praktyki dot. projektów. -
Odpowiedź MFiPR:
Przepisy przejściowe ustawy o zapewnianiu dostępności osobom ze szczególnymi potrzebami wskazują wprost, że po upływie 6 miesięcy od dnia wejścia w życie ustawy, w aktualizowanych GPR opisy projektów należy przygotować zgodnie ze znowelizowanymi przepisami. Nie rozróżniono przy tym stopnia zaawansowania projektów, co oznacza że przepis dotyczy pełnej listy projektów.